25 มกรา 2550

กราบสวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง ทั้งหลาย

เนื่องจากยังไม่เปิดเทอม เพราะฉะนั้นเราก้อจะมีเวลาว่างๆ มานั่งอัพเดทข้อมูลเรื่อยๆ เรื่องเที่ยวคงไม่มีแล้วนะคะ เอาเป็นเรื่องชีวิตประจำวันไปก่อน

ช่วงนี้พยายามบังคับตัวเองให้นอนเร็วๆ ตื่นเช้าๆ เพื่อจะได้ชินสำหรับเปิดเทอม เพราะเทอมนี้ หนูไผ่เข้าสู่วิกฤติมากๆคะ เรียนเก้าโมงเช้าทุกวันเลย แล้วอากาศก้อหนาวสุดๆ ตื่นก็ลำบาก แล้วยังต้องตรากตรำฝ่าความหนาวเหน็บอีก โอย...ไม่อยากจะคิด แต่ก้อยังไม่สามารถปรับเวลานอนและตื่นได้สักทีคะ วันนี้ตื่นมาเก้าโมง ก้อไม่ยอมลุกจากเตียงสักที กลิ้งไปกลิ้งมาจนบ่ายโมงโน่น...แหะๆๆ

เมื่อวันก่อนหิมะตกในปารีสด้วยนะเจ้าคะ ... แต่แบบว่า หนูไผ่ตื่นมามันก้อละลายไปหมดแล้ว เพราะรู้สึกมันจะตกตั้งแต่เช้าหนะคะ ไผ่ตื่นมาบ่ายโมง เห็นแต่ท้องถนนเปียกปอนไปหมด อันนี้ต้องโทษลุงที่ร้านกาบับ ก้อแกบอกว่ามันจะตกตอนกลางคืน ไอ้เราก้อนั่งแหกขี้ตารอไปสิ จนดึกจนดื่นก้อไม่ตกสักที เลยนอนดึกเลย ... (หาเรื่องอ้างไปเรื่อย จริงๆแล้ว น้องบีหอบไวน์มานั่งกินที่ห้องจนดึกต่างหาก...จ๊ากกกก)

ช่วงนี้ปารีสลดราคากระหนำสุดๆ ไปเดินที่ไหนก้อเห็นแต่ป้ายลดราคา ถามคนขายมาได้ความว่า จะลดไปถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ซันนี่ก้อเดินช้อปได้เกือบทุกวัน เพราะท่านยังไม่ได้ของที่ถูกใจสักที ไอ้ที่ถูกใจก้อไม่มีไซส์ ไอ้ที่มีไซส์ก้อไม่ถูกใจ ... เฮ้อ ส่วนอีหนูไผ่ได้เสื้อโค้ทยาวของ Zara มาหนึ่งตัวคะคุณแม่ขา ราคาไม่มากไม่มาย 69.95 ยูโร ... อ่ะๆๆ อย่าเพิ่งพูดอะไรนะคะ อันนี้คุณแม่ต้องดูคุณภาพของก่อนคะ แล้วค่อยว่ากัน ... ราคาเต็ม 120 คะ อีหนูไผ่เนี่ยะ อยากได้มานานแล้ว ดูมาตั้งแต่ราคาเต็มโน่น แต่โดนซันนี่ทักท้วงมาโดยตลอด แล้วมันก็ลดลงมาเหลือ 79.95 ณ วันแรกๆ เราก้อยังไม่เอาอีก เพราะเรารู้ว่ามันจะลดลงมาอีก ... แล้วก้อเป็นจิงตามคาด มันลดลงมาอีกคะ เหลือ 69.95 ... ไปดูครั้งแรก ซันนี่ก้อยังคงทักท้วงไม่ให้ซื้ออีกตามเคย ด้วยความที่เอากลับไปใส่เมืองไทยไม่ได้ แล้วอากาศตอนนั้นก้อไม่รู้เป็นไร เดือนมกราเข้าไปแล้ว แต่ยังไม่หนาวเลย... แต่หนูไผ่อยากได้มากๆ คะ เอาเก็บมานอนฝันอยู่หลายคืน และแล้วสวรรค์ก็มีตา ฟ้าเป็นใจ... วันนึงออกไปเดินเล่นตามปกติ อยู่ดีๆ เสื้อแจคเกตที่ใส่ไป ซิปก้อพังซะงั้น (อย่างนี้แหละ made in china) พังจิงๆนะ ที่รูดมันแตกคามือข้าพเจ้าเลย ไม่ได้ตั้งใจทำพังนะ มันพังเอง เราก้อเลยมีข้ออ้างแล้ว อิอิ อากาศก้อหนาว (หนาวมากๆ) ใช้เวลาในการออดอ้อนอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมง ซันนี่ถึงยอมให้ซื้อมาจนได้ ... เย้ๆๆๆ ดีใจ จะใส่ทุกวันเลยคราวนี้ อิอิ...

จินตนาการเอานะคะ คุณแม่ขา มันเป็นเสื้อโค้ตตัวยาวๆ คลุมหัวเข่า เนื้อผ้าเป็นกำมะหยี่สีดำ (เทา) ด้านในบุด้วยผ้าลื่นๆ (ไม่รู้เค้าเรียกอะไร ต้องไปถามน้าน้องนะ) ด้านหน้าเป็นกระดุมเม็ดใหญ่ สองแถว แถวละ สี่เม็ด ใส่แล้วเข้ารู้ป เข้ารูป น่าร้ากก น่ารัก... สมาร์ทมากๆคะ คนที่นี่เค้ากำลังฮิต ใส่กันทุกคน แล้วก้ออุ่นมากด้วย ไว้เดี๋ยวถ่ายรูปส่งมาให้ดูนะคะ

หลังจากซื้อโค้ทตัวนี้มา อากาศก็หนาวเหน็บซะใจเลยคะ โชคดี ได้ใช้งานอย่างเต็มที่ .. พยากรณ์อากาศบอกว่า พรุ่งนี้หิมะจะตก คราวนี้เราจะเฝ้ารอมันอีกคะ เพราะมันบอกว่าจะตกตอนเย็นๆ ค่ำๆ พยากรณ์อากาศที่นี่เชื่อถือได้ ไม่เหมือนเมืองไทย ... แต่ที่เชื่อไม่ได้คือลุงร้านกาบับนั่นแหละ เชอะ มาหลอกเราให้เฝ้ารอ ... แต่ยังงัยหนูก้อชอบลุงนะคะ เพราะลุงใจดี๊ใจดี ให้เนื้อเยอะดี บางทีได้น้ำฟรีอีกต่างหาก ... อิอิ

ส่งท้าย... วันนี้ทำก๊วยเตี๋ยวเนื้อรสเด็ด ถึงใจจิงๆ ... โหะๆๆ ไม่เชื่อหละสิ แหมเสียดาย ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ เพราะหิวจัด ทำเสร็จก้อรีบเรียกซันนี่มากินกันเลย กินจนหมดแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้ น่าจะถ่ายรูปไว้ ส่งให้ประชาชีดู ว่าอีหนูไผ่ทำก๊วยเตี๋ยวเนื้อ ได้แล้ววว.... เสียดายไม่มีกะปิ ถ้ามีกะปิอีกหน่อยนะ สุดยอด!!!!! อร่อย ไม่อร่อยไม่รู้ แต่ซันนี่บอกว่า กลับไปเมืองไทย ไม่ต้องไปกินนอกบ้านแล้ว ทำกับข้าวกินเองดีกว่า ... 5555 การันตี ...